Kolarstwo: Dwanaście lat temu Jens Voigt po raz drugi wygrał Deutschland Tour. Również w 2019 roku aktywnie uczestniczy – ale już nie na rowerze, tylko opiekuje się młodzieżą na mini wycieczce kinder+Sport. Po drodze wciąż musi podpisywać mnóstwo autografów. Mimo to znalazł czas na wywiad z Velomotion przed prezentacją zespołu.
Jens, sam dwukrotnie wygrałeś Deutschland Tour. Jak ważny jest dla niemieckiego kolarstwa fakt, że ta trasa odbywa się regularnie?
Jens Voigt: „Deutschland Tour to ogólnopolski wyścig etapowy, a zatem, oczywiście, sztandarowe wydarzenie dla całego sportu. Jego regularne wznawianie może być tylko dobrym znakiem. Ważne jest również, abyśmy mieli silnych finansowo i doświadczonych organizatorów i partnerów. Z pewnością nie chcą ograniczać się do czterech dni. Myślę, że celem jest, aby Deutschland Tour odbywał się od niedzieli do niedzieli lub od poniedziałku do niedzieli. Potem można by wystartować z Berlina i jechać przez Hamburg i Düsseldorf do Monachium – lub odwrotnie. Fantastycznie byłoby połączyć kilka krajów związkowych. Pierwsza edycja została bardzo dobrze przyjęta przez widzów wzdłuż trasy. Wszyscy byli bardzo zadowoleni. Widzę więc tylko jeden kierunek: sytuacja się poprawia!”
Up to dobre słowo kluczowe. Etapy od 2 do 4 byłyby idealne dla uciekiniera Voigta.
Jens Voigt: „Tak, absolutnie. Trasa jest również dobrze zrównoważona. Fabian Wegmann świetnie wywiązuje się z roli dyrektora sportowego. Nie jest łatwo, ale sprinterzy również mają swoją szansę. Nie ma prezentów. Nie da się przewidzieć, który typ kolarza wygra. Każdy dzień jest ważny, a każda dodatkowa sekunda się liczy. W zeszłym roku byliśmy już świadkami bardzo agresywnego wyścigu i otwartej walki faworytów”.
To byłoby moje następne pytanie: kogo obstawiasz jako zwycięzcę?
Jens Voigt: „Po Tourze wszyscy jesteśmy naturalnie trochę zagubieni. Niektórzy są zmęczeni i nie trenowali zbyt wiele, ale skupiają się głównie na regeneracji. Inni wyszli z Touru niezadowoleni i teraz chcą udowodnić wszystkim, że się mylili. Naprawdę trudno to przewidzieć”.
Właśnie zaopiekowałeś się potomstwem. Jakie są twoje obowiązki tutaj w Deutschland Tour?
Jens Voigt: „Dokładnie. Oficjalnie odpowiadam za mini trasę Kinder+Sport. Chcemy wprowadzić dzieci w każdym wieku w świat kolarstwa. Dzisiaj, z powodu ograniczeń czasowych, zorganizowaliśmy wyścig na rowerach biegowych tylko dla dzieci w wieku od dwóch do pięciu lat. Od jutra dołączą do nas dzieci w wieku od sześciu do dwunastu lat. Przygotowaliśmy też strefę przygód. Do pokonania są trzy stacje: 1) mini tor BMX, który koncentruje się na kontroli ciała i równowadze; 2) tor edukacyjny, na którym dzieci uczą się podstaw jazdy na wprost, zatrzymywania się i pokonywania zakrętów; oraz 3) mały namiot z mini rowerem stacjonarnym. Przed nim znajduje się ekran pokazujący rzeczywistą sytuację na drodze. Dziecko musi wtedy zdecydować: kiedy musi hamować, a kiedy ma pierwszeństwo? A kiedy na rowerze stacjonarnym zostanie naciśnięty hamulec, dziecko na ekranie również hamuje. Wszystko jest więc bezpośrednio połączone. Dzieci otrzymują pieczątkę na każdej stacji. Po zebraniu trzech pieczątek… mogą…” Po zdobyciu pieczątki otrzymają małą licencję na rower.
Obecne wyniki pokazują nam również, jak ważna jest opieka nad młodymi ludźmi. Wygląda na to, że gwiazdy stają się coraz młodsze. Egan Bernal wygrywa Tour w wieku 22 lat, Remco Evenepoel już wydaje się jeździć na najwyższym poziomie w wieku 19 lat.
Jens Voigt: „Tak, Evenepoel będzie naprawdę świetnym facetem. Jeśli jego kariera pójdzie choć w połowie zgodnie z planem, nie sądzę, żeby ktokolwiek mógł go powstrzymać. Ma niesamowity talent. Niedawno wygrał Clasica San Sebastian. A to z pewnością nie jest łatwy wyścig”.
Często publicznie apelowaliście o krótsze płaskie odcinki, bo mało kto chce oglądać sześciogodzinną jazdę do masowego sprintu. Jakie zmiany chciałbyś zobaczyć w kolarstwie?
Jens Voigt: „Więc zupełnie spontanicznie i bez myślenia o realizmie: Więcej wyścigów na torze! Organizatorom łatwiej jest wszystko odgrodzić. Telewizja też ma łatwiej, bo można po prostu wszędzie rozstawić kamery. Nie potrzeba już helikopterów ani ścigać się za samochodami na motocyklach. Kibice też by tego chcieli, bo nie widzieliby tylko raz przejeżdżających zawodowców. Ale jako kierowca, powiedziałbym pierwszy: To bzdura! Bo kierowcy wyścigowi nie przepadają za takimi rzeczami. Poza tym to też kwestia finansowa, bo start i meta są płatne. Jeśli weźmiemy pod uwagę tylko jedno miasto, to dużo pieniędzy się traci. Ale przynajmniej można przejechać kilka okrążeń więcej na mecie. Kibice stoją tam godzinami i chcą zobaczyć więcej”.
Kiedy jako kierowca wpadłem na kolejny pomysł, powiedziałbym: Czy jesteś głupi! Ale podwójne etapy byłyby świetne. 60 kilometrów rano i kolejne 60 kilometrów po południu. Kierowcy ruszyli pełną parą. Dzięki temu wyścig byłby bardziej emocjonujący. Ale oczywiście kierowcy nie byliby z tego zadowoleni. Po prostu widzę to po moich dzieciach. Chłopcy mają teraz prawie 24 i 20 lat. Mówią mi: nigdy w życiu nie obejrzę pięciogodzinnego wyścigu rowerowego. Chcę mieć cały wyścig przygotowany w 5-minutowym klipie i wsparty fajną muzyką. Ale oczywiście nie możemy zrobić wyścigu rowerowego w ciągu pięciu minut. Ale jeśli chcesz podniecić młodzież, musisz sprawić, by była to dla nich konsumpcja. Nie są tacy jak my i siedzą przy torze przez dwie godziny z koszem piknikowym. Musimy tylko znaleźć zdrową mieszankę, aby nie stracić wieloletnich fanów, ale jednocześnie zaszczepić w młodszym pokoleniu pasję do kolarstwa.
Więcej kamer! Kamera z przodu kasku, kamera z tyłu kasku. Jedna kamera z tyłu siodełka, druga z przodu kierownicy. A wtedy reżyser zawsze musiałby przełączać się dokładnie tam, gdzie dzieje się coś ekscytującego. Widzowie muszą bardziej uczestniczyć w wyścigu, powinni widzieć wszystko przez cały czas i być częścią peletonu. Może powinniśmy też użyć dronów lub podzielić ekran na cztery. Powinniśmy po prostu zapewnić więcej akcji i emocji.
Oczywiście jako stary człowiek nie chcę tych innowacji. Lubię siedzieć na kanapie z kawą i ciasteczkami. Potem jem szarlotkę i oglądam trzy, cztery godziny jazdy na rowerze. To niezwykle interesujące, kiedy rozumiesz, co się dzieje. Często myślę sobie: Hej, ta dwójka ze sobą rozmawia, zaraz coś razem zaplanują. Albo zadaję sobie pytanie: dlaczego tak daleko opuszczają czołową grupę?”
Wyścig rowerowy jest jak film, który powoli się rozwija i staje się coraz bardziej ekscytujący. Pomiędzy zawsze są najciekawsze momenty. A jeśli oglądasz tylko kilka ostatnich minut, nie znasz nawet historii.
Jens Voigt: „Zgadza się. Kolarstwo to szachy na kołach. Nie można zapominać, że na początku zawsze jest co najmniej tyle planów, ile drużyn. A jak powiedział wielki generał von Moltke: Pierwszą ofiarą bitwy jest plan bitwy. Tak samo jest w kolarstwie. Która drużyna potrafi wcielić swój plan w życie? Mógłbym to oglądać godzinami”.
 |
 |